شرایط کار نوجوانان در قانون کار

یکی از شرایط صحت انعقاد قراردادهای کار این است که طرفین رابطه کار از اهلیت و رشد لازم برخوردار باشند تا از این طریق، مصالح آنها محفوظ بماند. به دلیل پیشینه تاریک سوءاستفاده از کار کودکان و نوجوانان و کار اجباری توسط آنها، در اکثر کشورها حداقل سن برای کار نوجوانان مورد پیش‌بینی قرار می‌گیرد تا از نیروی کاری آنها مورد استثمار و بهره‌کشی قرار نگیرد.
قانون کار ایران نیز در همین راستا، ممنوعیت کار افراد زیر پانزده سال را مقرر داشته است که بر اساس ماده ۷۹: ” به کار گماردن افراد کمتر از ۱۵ سال تمام ممنوع است ” ؛ لذا می‌توان گفت اشخاص زیر ۱۵ سال صغیر محسوب شده و به کار گماردن آنها ممنوع است.
مفهوم کارگر نوجوان نیز در ضمن ماده ۸۰ قانون کار تعریف شده است که بر اساس آن، ” کارگری که سنش بین ۱۵ تا ۱۸ سال تمام باشد، کارگر نوجوان نامیده می‌شود ” .
لذا منظور از کارگران نوجوان، اشخاصی است که در بازه سنی ۱۵ الی ۱۸ سال قرار داشته باشند. البته در برخی از مشاغل و کارهایی که به علت ماهیت آن و یا شرایطی که کار در آن انجام می‌شود برای سلامتی یا اخلاق کارآموزان و نوجوانان زیان‌آور است، حداقل سن کار ۱۸ سال تمام خواهد بود .